Kąpiel, która ocala człowieczeństwo W powieści Williama Goldinga Władca much kąpiel staje się jednym z najbardziej przejmujących znaków tęsknoty za utraconym światem. Ralph marzy o „proper wallow with soap”, czyli o porządnym taplaniu się z mydłem, ponieważ na wyspie coraz bardziej pogrążającej się w przemocy, brudzie i chaosie zwykła kąpiel oznacza dla niego powrót do … [Read more…]
Cor ad cor loquitur Przedstawienie nawiązuje do opisu Ostatniej Wieczerzy, w czasie której Umiłowany Uczeń Jezusa miał głowę położoną na piersi Nauczyciela i słuchał bicia Jego Serca w chwili, gdy została objawiona tożsamość zdrajcy Judasza. Chrześcijanin jest właśnie tym, który słucha Serca Zbawiciela. Słucha tak długo, aż jego własne serce stopniowo zaczyna bić w tym … [Read more…]
3 Niepokój dawnego fresku Jeszcze jako nastolatek zobaczyłem niezwykły XV-wieczny fresk z krakowskiego kościoła Franciszkanów, przedstawiający Tłocznię mistyczną. Niewiele wtedy z niego rozumiałem, ale do dziś pamiętam ogromne poczucie niepokoju, jakie we mnie wzbudził. Było w tym obrazie coś fascynującego i jednocześnie trudnego: Chrystus, wino, krew, prasa, aniołowie, Bóg przedstawiony z niemal mechaniczną dosłownością. Teologia … [Read more…]
Siedem kolumn i kościołów Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem kolumn. (Prz 9,1) W tych słowach z Księgi Przysłów Kościół dostrzega obraz Mądrości Bożej, czyli Chrystusa, który rodząc się z Najświętszej Dziewicy, uczynił Ją swoim domem. Odsłonięta głowa Maryi wskazuje na to, że pozostała Ona dziewicą również po narodzeniu Jezusa. Matka Boża z Dzieciątkiem … [Read more…]
Musica Universalis Największą pociechą Ignacego było patrzeć w niebo i gwiazdy, co też czynił często i przez długi czas, ponieważ odczuwał wtedy w sobie wielki zapał do służby Panu naszemu. (Opowieść Pielgrzyma. Autobiografia św. Ignacego Loyoli, 11) Miałem trzydzieści osiem lat, kiedy po raz pierwszy naprawdę zobaczyłem nocne niebo. Oczywiście wcześniej nieraz patrzyłem na nie … [Read more…]
Proszę cię, narysuj mi baranka. Kocham ten cytat z „Małego Księcia”. Tytułowy bohater prosi pilota o narysowanie baranka. Ten początkowo się wymiguje, aż w końcu ulega i w nieporadny sposób próbuje naszkicować zwierzę, które zadowoli chłopca. Nieudolne rysowanie Baranka to całe moje życie. Ciągle wracam do tego tematu i ciągle czuję, że jeszcze tyle mam … [Read more…]
Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie. Wtedy odezwie się Król do tych po … [Read more…]
Chrystus zmartwychwstał. Jaki jest największy dowód na zmartwychwstanie Jezusa? Nie pusty grób, nie Całun Turyński, nie osobno poskładane płótna, ale my, Jego umiłowani uczniowie. To, że ci uczniowie opisani w ewangeliach, którzy nic nie rozumieli, którzy za życia Jezusa byli tacy tępi, po spotkaniu ze Zmartwychwstałym nagle zostali napełnieni taką mocą, że z odwagą poszli … [Read more…]
Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć (1 Kor 15,26) Zachariasz, po cudownych narodzinach Jana Chrzciciela, którego jedyną misją życiową było przygotować drogę dla Chrystusa w przepięknym hymnie znanym jako Benedictus śpiewa takie słowa: „nawiedzi nas z Wysoka Wschodzące Słońce, by oświecić tych, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają” (Łk 1,79). Jeszcze przed narodzinami Zbawiciela … [Read more…]
Ikona Chrystusa Pantokratora objawia nam prawdę o Chrystusie, że jest On władcą wszystkiego, co często nam umyka, zwłaszcza, jeśli weźmiemy pod uwagę takie pomysły jak koronowanie Go na Króla Polski. Jakby nie był już Królem Wszechświata, jakby potrzebował jeszcze jakichś dodatkowych wyróżnień od człowieka. Chrystus jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem (por. Ap 1), … [Read more…]
